กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 ตัดสายใยรัก
“นับแต่นี้ข่าวคราวเงียบหาย ภูผาฤดูใบไม้ผลิดุจคิ้วเข้ม หญ้าพลิ้วดุจหมอกควัน” เป่าอวี้พึมพำท่อง ก่อนจะดื่มจนเมามายไม่ได้สติในเวลาไม่นาน
ท่านอ๋องคิดในใจ ปล่อยให้เขาดื่มเถิด ให้เขาระบายเรื่องในใจออกมา
เช่นนี้เขาจะได้ลืมไต้อวี้ไปเสียให้หมด
เป่าอวี้พลันลุกพรวดจากโต๊ะ ร่างโงนเงนราวกับจะเดินจากไป
ท่านอ๋องรีบประคองเขา แล้วกระซิบบอกเสียงเบา “น้องเป่า เห็นแก่ไมตรีที่มีต่อกันมาหลายปี อย่าได้บอกคนในจวนของพวกเจ้าว่าหลินไต้อวี้ยังมีชีวิตอยู่เป็นอันขาด
ตอนนี้นางเพียงอยากใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่อยากเข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งใด ๆ อีก”
อาจเป็นเพราะฤทธิ์สุรา หรือไม่ก็เพราะเจ็บปวดในใจ เป่าอวี้จึงไม่พูดอะไร