เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ความรักของเซียงอวิ๋น
“อวิ๋นเอ๋อร์ เปิดประตูให้ข้าหน่อยได้หรือไม่?
อวิ๋นเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าตนเองผิดไปแล้ว
กลับไปข้าจะจัดการนางแม่เสือให้เรียบร้อย แต่เจ้าก็ต้องให้โอกาสข้าแก้ตัวสักครั้งสิ”
นายท่านอวี๋ยืนอยู่หน้าประตูห้องของเซียงอวิ๋น สาบานสาบสู่วิงวอนให้นางยกโทษให้ตนไม่หยุดหย่อน
“ท่านกลับไปเถิด ระหว่างพวกเราไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว ท่านไม่ได้มาขอตั๋วเงินจากหมัวมัวเฉียนหรือ แล้วมาหาข้าทำไม ข้าไม่สนใจท่านอีกไม่ได้หรือ?” เซียงอวิ๋นกล่าวอย่างเดือดดาล
“ภรรยาท่านยังมาด่าข้า ตบหน้าข้า จนข้ากลายเป็นตัวตลกของทุกคน!
ตั้งแต่เด็กจนโต ข้าเคยต้องกล้ำกลืนความอัปยศเช่นนี้ที่ไหนกัน?”
ช่วงนี้เซียงอวิ๋นทำตามคำแนะนำของหมัวมัวเฉียน เอาแต่ดีดพิณร้องเพลงอยู่ในโถงใหญ่ ชั่วคราวนี้นางรับแขกเพียงเพื่อร้องเพลงบรรเลงดนตรี