กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 คุกของที่ว่าการเจ้าเมือง
“อาอี้ผู้น่าสงสารของข้า เหตุใดเจ้าถึงโชคร้ายเช่นนี้
คนดี ๆ คนหนึ่ง เหตุใดจึงจากไปง่ายดายเช่นนี้?”
“เป็นเจ้าใช่หรือไม่ ตอนเจ้าดึงซูอี้ขึ้นมา เจ้าให้ยาอะไรเขากินหรือไม่? มิฉะนั้นเหตุใดเขาถึงถูกแส้ฟาดไม่กี่ทีก็เสียชีวิต!”
“เจ้าทำอะไรเขา สามีข้าตายจากไป ทิ้งข้ากับลูกชายไว้เป็นแม่ม่ายลูกกำพร้า แล้วพวกเราจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?” หลี่เฟยเอ๋อร์ ภรรยาของซูอี้ ร้องไห้เสียงดังอีกครั้ง
นางจับมือไต้อวี้ไว้ไม่ยอมปล่อย ยืนกรานว่าซูอี้เป็นฝีมือนาง
“ข้าเป็นคนตีอี้เอ๋อร์ หากเกิดเรื่องขึ้นก็เป็นความผิดของหญิงแก่อย่างข้า แม่นางหลินคิดช่วยเหลือ เจ้าอย่าใส่ร้ายคนดีเลย” ท่านยายไช่ร้องไห้กล่าว