กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 ซูอี้มารับแม่
“ท่านอ๋อง ท่านไม่ได้มาห้องหม่อมฉันนานเท่าไรแล้ว คงลืมหม่อมฉันไปแล้วกระมัง”
พระชายาใหญ่กล่าวจบก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อของท่านอ๋อง
“ใครบอกว่าข้าไม่คิดถึงเจ้า เจ้าเป็นพระชายาเอกของข้า
หากข้าไม่รักเจ้า ลูกชายสองคนของเรามาจากไหน? นับวันยิ่งเอาแต่ใจจริง ๆ”
“ดูสิว่าข้าเก่งหรือไม่!” กล่าวจบ ท่านอ๋องก็ทาบทับพระชายาใหญ่ไว้ใต้ร่าง แล้วคลอเคลียกับนางอยู่ครู่หนึ่ง
ผ่านไปครู่หนึ่ง ท่านอ๋องก็เหนื่อยล้าและอยากนอน
“ปี้จวิน ปี้จวิน อย่าซุกซนนัก อย่าเอามือจับมั่วซั่ว
ปี้จวิน เหล่าสาวใช้เฝ้ายามอยู่ข้างนอกนะ”
ท่านอ๋องอยากพักผ่อนในห้องพระชายาใหญ่ให้ดี แต่จนใจที่พระชายาใหญ่เดี๋ยวก็จูบเขา เดี๋ยวก็โอบกอดเขา