เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 กลับซูโจว
กล่าวถึงเป่าอวี้กับเป่าไชที่มาถึงเรือนของนายหญิงผู้เฒ่าเจี่ย นายหญิงผู้เฒ่าเจี่ย ฮูหยินหวัง โหยวซื่อ หลี่หวาน และหวังซีเฟิ่งต่างมาพร้อมหน้ากัน
ทุกคนต่างยิ้มมองคู่สามีภรรยาคู่น้อย
เป่าไชทำตามธรรมเนียม ยกน้ำชาให้ผู้อาวุโสแต่ละคนตามลำดับ
นายหญิงผู้เฒ่าเจี่ยยิ้มพลางกล่าวกับเป่าอวี้ว่า “แต่งงานแล้วก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่
เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็อย่าได้พูดถึง ต่อไปจงใช้ชีวิตด้วยกันอย่างปรองดอง ห้ามก่อเรื่องอีก”
จากนั้นนางหันไปกล่าวกับเป่าไชว่า “แม่หนูเป่า เจ้าต้องคอยดูแลเป่าอวี้ให้ดี”
เวลานี้เฟิ่งเจี่ยยิ้มกล่าวว่า “นายหญิงผู้เฒ่าคงเลอะเลือนแล้วเจ้าค่ะ ต้องเรียกพระชายารองเป่าสิ”
“จริงด้วย ข้าเลอะเลือนไปเสียแล้ว ตั้งแต่วันนี้ก็เป็นพระชายารองเป่าแล้ว” นายหญิงผู้เฒ่าเจี่ยกล่าวยิ้ม ๆ