เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 ไปเรือนเก่า เป่าอวี้สัมผัสรักลึกซึ้ง
เมื่อเจี่ยเหลี่ยนฟังคำของบ่าวชายจบ ในใจก็อดสงสัยขึ้นมาไม่ได้ กำลังจะเอ่ยถามท่านอ๋อง
แต่พอหันกลับไปกลับเห็นท่านอ๋องเปลี่ยนจากท่าทีอ่อนโยนเช่นวันวาน สีหน้าเคร่งขรึมหม่นหมองจนผู้พบเห็นหวาดเกรง จึงไม่กล้าเอ่ยปาก
ราวกับถูกสาปให้หยุดนิ่ง เขากลืนคำพูดกลับลงคอไปทั้งอย่างนั้น
เดิมทีท่านอ๋องเป่ยจิ้งตั้งใจจะมุ่งหน้าไปยังมณฑลทางใต้พร้อมกับเจี่ยเหลี่ยน ทว่าคำพูดของบ่าวชายกลับคมดุจคมกระบี่ สะกิดบาดแผลในอดีตของเขาขึ้นมา
ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกสิ้นหวังทุกสิ่ง หมดอาลัยในชีวิต ราวกับทั้งโลกทอดทิ้งเขาไปแล้ว
ในฐานะท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์และกุมอำนาจทั่วราชสำนัก ยามอยู่ต่อหน้าผู้อื่น เขามักมีผู้ติดตามและองครักษ์รายล้อมอยู่เสมอ
ครั้นกลับถึงจวน ก็มีภรรยาสามเรือนคอยอยู่เคียงข้าง ได้เสพสุขกับความงามล้ำในโลกมนุษย์