เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 56 คนโง่เง่า
ทางฝั่งอวี๋ฉือยังรู้สึกแค่ว่ายุ่งยากรำคาญใจ ทว่าทางฝั่งจวนไป๋รื่อนั้นแทบจะคลุ้มคลั่งอยู่รอมร่อ!
"หนี หนี หนี รู้จักแต่หนี... แน่จริงก็มาตัดสินแพ้ชนะกับปู่เจ้าสิวะ เจ้าลูกเต่าไร้ยางอาย ไอ้สวะไม่มีไข่เอ๊ย!"
หวงไท่สีหน้าดุดันถมึงทึง กู่ร้องด่าทอใส่กลุ่มหมอกเมฆเวิ้งว้างสุดสายตา โยนสง่าราศีที่ผู้นำพึงมีทิ้งลงก้นเหวลึกไปนานแล้ว โลหิตพลุ่งพล่านแล่นปราดขึ้นสู่กระหม่อม ดันจนใบหน้าแดงก่ำ
รอยแผลยาวราวหนึ่งนิ้วบนหน้าผากยิ่งแดงก่ำเปล่งประกาย แลดูสะดุดตายิ่งขึ้นไปอีก
นี่คือของที่ระลึกที่หลงเหลือไว้จากการปะทะซึ่งหน้าเพียงครั้งเดียวระหว่างเขากับอวี๋ฉือเมื่อวานนี้
เดิมทีด้วยระดับการบำเพ็ญขั้นทงเสินระดับกลางของหวงไท่ ผนวกกับลูกน้องที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ทั้งยังมีอาวุธเวทอันชั่วร้ายอำมหิตอย่าง "ผึ้งพันปาก" พกติดกาย
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่น่าถึงขั้นต้องหลั่งเลือดบาดเจ็บ ทว่าเมื่อวานพอเริ่มประมือ เขากลับต้องตกตะลึงกับเพลงกระบี่อันดุดันเหี้ยมเกรียมและพร้อมแลกชีวิตของอวี๋ฉือ
ยามนั้นอวี๋ฉือกำลังพัวพันอยู่กับค่ายกลศึกของเหล่านักรบยี่สิบห้านาย ส่วนหวงไท่ก็เตรียมขับเคลื่อนอาวุธเวทเพื่อเผด็จศึกในคราเดียว ทว่าก่อนหน้านั้นเพียงเสี้ยวพริบตา