เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 53 ตกปลา
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่หมิงหลานเดินเข้ามา ยิ้มตาหยีพลางตอบข้อสงสัยของแม่หนูเก้า ท่าทีเช่นนี้ทำให้เด็กหญิงรู้สึกถูกชะตาขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย
แม่หนูเอ่ยขอบคุณอย่างว่าง่าย ในหัวพลันนึกถึงร่างอันสง่างามและหยิ่งทะนงผู้นั้นในวันนั้น จู่ๆ ก็รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาเล็กน้อย "พวกเขาจะตามหา... ท่านอวี๋คนนั้นเจอไหมเจ้าคะ"
สีหน้าของเฉิงหรงเปลี่ยนไปเล็กน้อย หมิงหลานกับเจิ้งเหยียนสบตากันแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร หมิงหลานยังคงยิ้มตาหยีอธิบายต่อ "ดูจากสถานการณ์ริมลำธารแล้ว คราสุดท้ายที่อวี๋ฉือลงมือ
คือการสังหารหลูติงที่ฝั่งตรงข้าม ในบรรดาผู้ตายทั้งหมด อารมณ์ของหลูติงแปรปรวนรุนแรงที่สุด แรงพยาบาทก็กล้าแกร่งที่สุด หากลงมือจากตรงนั้นไม่ได้
ชั่วครู่ชั่วยามนี้จวนไป๋รื่อก็คงหาวิธีอื่นไม่พบแล้ว"
เด็กหญิงส่งเสียง "อ้อ" คำหนึ่ง ทว่ายังคงกึ่งเข้าใจกึ่งไม่เข้าใจ นางเป็นเด็กดีที่สงสัยสิ่งใดก็ถาม เมื่อเห็นหมิงหลานอารมณ์ดี จึงรีบซักต่อไม่ยอมปล่อย
"เหตุใดถึงบอกว่าหลูติงอารมณ์แปรปรวนรุนแรงที่สุดหรือเจ้าคะ"