ตอนที่ 40 มัจฉามังกร

ตอนที่ 40 มัจฉามังกร

อวี๋ฉือสัมผัสได้ถึงโทสะอันเกรี้ยวกราดของผู้บำเพ็ญขั้นหวนตันอย่างแจ่มชัด ทว่าสิ่งนี้ก็ยังมิอาจขัดขวางเขาได้อย่างสิ้นเชิง แม้สายตาจะมองไม่เห็นสิ่งใด แม้ร่างกายจะไร้ที่หยัดยืน

เขาก็ยังคงเค้นกำลังจากลำคอ เปล่งเสียงออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ "เจ้าอารามอวี๋ โปรดเสนอราคาเถิด!"

แสงตะวันยามอัสดงสีเลือดพลันมลายหายไป ประหนึ่งภาระหนักอึ้งหมื่นชั่งถูกยกออกในคราเดียว การแปรเปลี่ยนจากหนักเป็นเบาอย่างกะทันหัน ทำเอาร่างของอวี๋ฉือซวนเซไปวูบหนึ่ง แต่ก็เพียงแค่ซวนเซเท่านั้น

เขายังคงยืนหยัดอยู่นอกศาลา สายตากลับมาจับจ้องที่ใบหน้าของนักพรตเฒ่าอีกครั้ง คล้ายดั่งเมื่อครู่นี้เพียงแค่ใจลอยไปชั่วขณะเท่านั้น

ตั้งแต่ต้นจนจบ สายตาของเขาไม่เคยเหลือบแลไปทางจินฮ่วนเลยแม้แต่น้อย ส่วนพ่อบ้านใหญ่ลู่ที่รุกประชิดเข้ามาจนแทบจะลงมืออยู่รอมร่อ ยิ่งถูกเขามองข้ามไปโดยสิ้นเชิง

เขายังไม่ถึงขีดจำกัด!

หากวัดตามระดับการบำเพ็ญของจินฮ่วน ย่อมสามารถสะกดข่มอวี๋ฉือได้อย่างเด็ดขาด ทว่านั่นต้องอยู่บนพื้นฐานที่จิตวิญญาณและร่างกายต่างชั้นกันอย่างสิ้นเชิง แต่ในยามนี้

แม้ระยะห่างระหว่างอวี๋ฉือกับจินฮ่วนซึ่งอยู่ถึงขั้นหวนตันระดับสูงสุดจะยากแก่การทดแทน ทว่าไอพลังที่อบอวลไหลเวียนอยู่ในกายเขากลับเป็น "ปราณก่อนกำเนิด" อันบริสุทธิ์หมดจด