ตอนที่ 30 สัตว์อสูรภูตผี

ตอนที่ 30 สัตว์อสูรภูตผี

อวี๋ฉือหันขวับไปมอง ก็พอดีเห็นศีรษะของวานรยักษ์ตัวหนึ่งโผล่พ้นขอบเนินดินขึ้นมา พริบตาต่อมาก็ตามด้วยเรือนกายกำยำล่ำสันราวกับช้างสาร ผืนดินสะเทือนสะท้านอีกครา

วานรยักษ์สูงร่วมสองจั้งตัวนี้กระโจนพรวดขึ้นมาบนเนิน ย่อกายลงครึ่งหนึ่ง แขนอันดกหนาด้วยขนปุกปุยยันพื้นไว้ ดวงตากลมโตดั่งกระดิ่งทองเหลืองทอประกายดุร้าย

เยี่ยถูอุทานลั่นด้วยความตกใจ แต่อวี๋ฉือกลับลอบถอนหายใจโล่งอก วานรยักษ์พันธุ์นี้เขาเคยเห็นในภาพส่องจิตมาแล้วหลายครั้ง จึงเอ่ยปลอบว่า "ไม่เป็นไร เจ้าตัวนี้ดูบึกบึนก็จริง

แต่ที่แท้ก็มีแค่พละกำลังบ้าเลือด..."

พูดถึงตรงนี้ เขาก็พลันหุบปากฉับ คำพูดที่เหลือถูกกลืนหายลงคอไปในทันที

เหนือศีรษะของวานรยักษ์ จู่ๆ ก็มีกรงเล็บสีเทาอมเขียวข้างหนึ่งกดทาบลงมา บนนั้นปกคลุมด้วยขนละเอียดยาว ทว่ากลับมีเล็บที่คมกริบดั่งมีดดาบ

นั่นเป็นขนาดที่ "ดั่งมีดดาบ" อย่างแท้จริง กะโหลกของวานรยักษ์ก็นับว่ามหึมาเอาการแล้ว ทว่าเล็บยาวทั้งห้ากลับกอบกุมศีรษะขนาดเท่าถังตวงข้าวนี้ไว้ได้อย่างง่ายดาย เพียงขย้ำเข้าหากันทีเดียว

ก็แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โลหิตปนมันสมองสีขาวสาดกระเซ็น จากนั้นกรงเล็บนั้นก็แค่บิดหมุนอย่างไม่ใส่ใจ ส่วนเหนือลำคอของวานรยักษ์ก็อันตรธานหายไปจนสิ้น เหลือเพียงเลือดลมในช่องอกที่พวยพุ่งทะลัก

สาดกระเด็นไปทั่วทุกซอกมุมของเนินดิน