ตอนที่ 29 ถกเรื่องวงกลม

ตอนที่ 29 ถกเรื่องวงกลม

"ถูกต้องแล้ว ได้รับคำชี้แนะจากลุงอวี๋ ตัดเอาสำนวนโวหารไร้สาระเหล่านั้นทิ้งไป นี่ก็คือทฤษฎีการบำเพ็ญเพียรที่เรียบง่ายและชัดเจนที่สุด!"

เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างผยอง เปี่ยมล้นด้วยความมั่นใจ "ข้าเคยบอกไปแล้ว ขอบเขตทงเสิน สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออะไรกันนะ"

อวี๋ฉือเอ่ยรับลูกอย่างรู้ใจ "ปรมาจารย์เยี่ยเคยกล่าวไว้ ขอบเขตทงเสินคือการที่ผู้บำเพ็ญทำความเข้าใจโครงสร้างของดวงจิตให้กระจ่าง ขัดเกลาคุณสมบัติของดวงจิต ยกระดับชั้นของดวงจิต จนกระทั่งหลอมสร้างอินเสิน ถอดจิตท่องเที่ยวไป ส่วนสิ่งใดคือหัวใจสำคัญในเรื่องนี้ คงต้องขอให้ปรมาจารย์เยี่ยช่วยชี้แนะแล้ว"

ใบหน้าของเยี่ยถูแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ทว่ายังคงวางท่าอยู่ได้ เขาตบมือฉาดใหญ่ "ขอบเขตทงเสิน สิ่งสำคัญที่สุดย่อมเป็นโครงสร้างของดวงจิต หากไม่มีสิ่งนี้

เรื่องการขัดเกลาหรืออินเสินอะไรนั่นล้วนเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ วันนี้ ข้าจะต้องอธิบายโครงสร้างของดวงจิตให้กระจ่างแจ้งให้จงได้!"

เยี่ยถูมั่นใจเต็มเปี่ยม เขานั่งขัดสมาธิลงกับพื้น ส่งสัญญาณให้อวี๋ฉือนั่งลงข้างๆ ตน จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า "ข้าเคยบอกไปแล้ว โครงสร้างของดวงจิตคือ 'ต้นหนึ่ง จริงสอง ลวงสาม' ฟังดูแล้วพิลึกพิลั่น

ทว่าแท้จริงแล้วเข้าใจได้ง่ายดายยิ่ง"

เขาสูดหายใจเข้า นิ้วมือลากผ่านอาณาบริเวณของวงกลม "นี่คือสือเสิน"

จากนั้นนิ้วมือก็เลื่อนกลับมายังเศษหินตรงใจกลางวงกลม "นี่คือหยวนเสิน"