ตอนที่ 5 คลายมือจากกระบี่

ตอนที่ 5 คลายมือจากกระบี่

เพราะจิตสงบกระจ่าง จึงเฉียบไวยิ่งนัก ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด อวี๋ฉือซึ่งเดิมจมดิ่งอยู่ในภวังค์อันเวิ้งว้างเลือนราง พลันเกิดลางสังหรณ์ขึ้นในใจ เพียงจิตไหววูบ

ภาพมายาของดวงจันทร์กระจ่างและเมฆาสีรุ้งก็พลันสลายตัวไปเอง เขาลืมตาขึ้น

วิชาภาวนากำหนดจิตชุดนี้ อวี๋ฉือได้รับการถ่ายทอดมาจากนางเซียนชื่ออินตั้งแต่เยาว์วัย มีชื่อว่า "วิชาเก้าวิมานจันทร์กระจ่างคืนสัจจะ" และยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า "เมฆาร้อยจันทร์" ความหมายตรงตัวคือ

ให้จิตเป็นดั่งจันทร์ ให้ปราณเป็นดั่งเมฆ ยามภาวนากำหนดจิตก็หลอมรวมจิตและปราณเข้าด้วยกัน ลูบกระหม่อมทะลวงชีพจร อาศัยสิ่งนี้เป็นหนทางรุดหน้าในการบำเพ็ญ

เคล็ดวิชาเช่นนี้มิได้มีสิ่งใดพิสดาร เพียงแต่เริ่มต้นฝึกฝนได้ง่าย อีกทั้งวิถียังนับว่าเที่ยงตรงสุขุม อวี๋ฉือเพียรฝึกฝนอย่างละเอียดมาสิบสองปี จนบรรลุถึงขั้นที่จิตและปราณสอดประสานกัน