กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 252 ช่วยเหลือตนเองสำเร็จ
จีซุ่ยอันออกแรงควักอีกสองสามครา รูบนกำแพงก็กว้างขึ้นอีกหน่อย พอจะยัดกำปั้นเข้าไปได้หนึ่งข้างแล้ว
แต่นางมิกล้าส่งเสียงดังเกินไป จึงถอดเสื้อตัวนอกออกมาพันห่อกำปั้นเอาไว้ แล้วทุบกำแพงดินทีละหมัด ๆ
ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป รูบนกำแพงก็กว้างพอในที่สุด
จีซุ่ยอันยื่นศีรษะออกไปดูก่อน ด้านนอกมืดมิดไร้แสงสว่าง ไร้สุ้มเสียง มีเพียงกลิ่นไอชื้นของผืนดินและกลิ่นหอมสะอาดของหญ้าป่าโชยมา
นางหดหัวกลับมา กดเสียงต่ำเอ่ยกับเสี่ยวสือโถว “รูกว้างพอแล้ว มุดออกไปทีละคน เจ้าออกไปก่อน คอยรับอยู่ข้างนอก”
“เจ้าออกไปก่อน” เสี่ยวสือโถวส่ายหน้า “เจ้าเด็กที่สุด เจ้าไปก่อน”
“ข้าเด็กกว่าเจ้า แต่ข้าฉลาดปราดเปรียวกว่าเจ้า”