กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 251 ซุ่ยอันช่วยตัวเอง
แววตาของเขาสว่างสดใสยิ่งนัก มิใช่ความสว่างจากความหวาดกลัว แต่เป็นความสว่างของการมองหาหนทางรอดท่ามกลางความมืดมิด
จีซุ่ยอันใช้หัวไหล่สะกิดเขาเบา ๆ เด็กชายหันหน้ามา เห็นนางตื่นแล้วจึงกระพริบตาปริบ ๆ จากนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย ราวกับกำลังบอกว่า “อย่าตื่นตระหนก ข้าก็กำลังคิดหาทางอยู่เช่นกัน”
แม้ปากของจีซุ่ยอันจะถูกอุดไว้ แต่นางก็ยังส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอตอบรับไปทีหนึ่ง
รถม้าแล่นต่อไปอีกราวครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็หยุดลง
ม่านรถม้าถูกเลิกขึ้น ชายวัยกลางคนใบหน้าเหี้ยมเกรียมคนหนึ่งยื่นศีรษะเข้ามา สายตากวาดมองใบหน้าของเด็ก ๆ ทุกคนรอบหนึ่ง แล้วแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ “ถึงแล้ว ลงมาให้หมด