ตอนที่ 163 มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงพร้อมเพรียง

ตอนที่ 163 มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงพร้อมเพรียง

“ศิษย์พี่หญิง อาจารย์มิเคยบอกไว้แต่ก่อนหรือว่า ต้องรอกระทั่งบำเพ็ญพลังจนสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ จึงจะออกจากหุบเขาได้

ไฉนพวกเราวันนี้จู่ ๆ ถึงออกไปได้เล่า”

ศิษย์พี่หญิงใหญ่ชิงเหอปีนี้อายุยี่สิบสองปี อายุเจ็ดขวบก็ถูกอาจารย์เก็บกลับมา พาเข้ามายังหุบเขาชิงอวิ๋น

ตลอดสิบห้าปีมานี้ ฝึกวิชาทุกวี่วัน ร่ำเรียนจนรักษาต้นไม้ใบหญ้าได้ มิเคยก้าวเท้าพ้นหุบเขาแม้แต่ก้าวเดียว

นางจำคำพูดนี้ของอาจารย์ไว้ในใจตั้งแต่เล็กจนโต คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าอาจารย์จะปิดบังพวกนางมาโดยตลอด

แต่ทว่าพอลองคิดดูอีกที อาจารย์ทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลของเขา คนทั้งหลายจึงมิได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใดต่อ