ตอนที่ 162 เจียงหว่านออกจากหุบเขา

ตอนที่ 162 เจียงหว่านออกจากหุบเขา

ดังนั้นปู่ของเขาจึงทุ่มเทแรงกายแรงใจฟูมฟักเขา นิสัยใจคอจึงสุขุมรอบคอบกว่าหลิงเซียวอยู่ไม่น้อย

ทั้งสองคนกลั้นหัวเราะ แสร้งทำทีเป็นจริงเป็นจัง เอ่ยปากขึ้นว่า “นั่นก็ใช่ สามรุมหนึ่งอย่างไรก็ได้เปรียบ

เจ้าดูเจ้าอ้วนป้อมนั่นสิ ก้นกระแทกลงกับพื้นทีเดียว แทบไม่มีใครต้านทานไหวหรอก”

“นั่นก็จริง พวกเขาคงเหลือแค่วิชาฝีมือแค่นี้ที่พอจะเอาออกมาอวดได้แล้วล่ะ”

คนทั้งสองยืนคุยกันอย่างออกรสออกชาติอยู่ตรงนั้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง ไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อย

แม่ทัพผู้บัญชาการที่กำลังนำทัพฝึกทหารอยู่อีกด้านหนึ่งถูกทั้งสองคนยั่วโทสะจนแทบจะหงายหลังล้มตึงลงตรงนั้น ใบหน้าเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีขาว หน้าอกอึดอัดแน่นตึง หายใจไม่ทั่วท้องอยู่เป็นนาน

แม่ทัพผู้บัญชาการท่านนี้ไม่ใช่ผู้อื่นใด แท้จริงแล้วก็คือจ้าวฉง