กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 เข้าสู่เหลียงโจว
จีเฉิงยวนจุดหลอดจุดไฟ ส่องดูรอบทิศรอบหนึ่ง กระทั่งเขาก็ยังตาลายกับทองแท่ง ก้อนเงิน และอาวุธที่เรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเหล่านั้น
เขานั่งยองลง พิเคราะห์ตราหลอมที่ก้นก้อนเงินเหล่านั้นอย่างละเอียด คลังหลวงเหลียงโจว เบี้ยหวัดทหารกันโจว เสบียงกรมคลังหลวง... พลิกดูทีละก้อน คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้นทุกที
“นี่จะเป็นโจรขี่ม้าที่ไหนกัน นี่มันขุนนางสมคบโจรชัด ๆ”
จีเฉิงยวนลุกขึ้นยืน แสงอัคคีไหวระริกอยู่บนใบหน้า สะท้อนดวงตาคู่หนึ่งที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “มิน่าเล่าที่นี่ถึงไม่มีสตรี เพราะไม่จำเป็นต้องมีแต่แรก
ที่นี่ไม่ใช่ค่ายพักพิงอาศัยของพวกโจร แต่เป็นจุดแวะพักถ่ายโอนสิ่งของที่ลำเลียงผ่านไปมา