ตอนที่ 109 สังหารโจรขี่ม้า

ตอนที่ 109 สังหารโจรขี่ม้า

สายตาเช่นนั้น เขาเคยเห็นจากคนผู้หนึ่งเพียงคนเดียวเท่านั้น

นั่นคือเมื่อเจ็ดปีก่อน นายทหารเฒ่าคนหนึ่งที่เดินผ่านมา ได้ยินว่าปลดประจำการมาจากกองทัพชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เพียงมองเขาแวบเดียว เขาก็รู้สึกราวกับตนเองถูกถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่ายืนอยู่ท่ามกลางธารน้ำแข็งหิมะเหน็บหนาว

“เจ้า... เจ้าเป็นคนของกองทัพชายแดนรึ” น้ำเสียงของหมาป่าคลั่งแปรเปลี่ยนไป พลางควบม้าถอยร่นไปด้านหลัง พลางตะโกนสุดเสียงไปทางด้านหลัง “มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่! เข้าไปสิ! พวกเจ้าเข้าไปให้หมด!”

เหล่าโจรบนเนินเขาจึงเพิ่งได้สติราวกับตื่นจากฝัน กู่ร้องตะโกนกรูรุมกันเข้ามา

ม้ายี่สิบกว่าตัวพุ่งทะยานลงมาจากเนินเขาฝั่งซ้าย เสียงเกือกม้าสะเทือนจนพื้นดินสั่นไหวเล็กน้อย ฝุ่นตลบคละคลุ้ง