ตอนที่ 107 พาตัวคนทั้งสามไป 2

ตอนที่ 107 พาตัวคนทั้งสามไป 2

เถ้าแก่โจวขานรับคำหนึ่ง คลำหานกหวีดเงาเลานั้นออกจากแขนเสื้อ แล้วจ่อริมฝีปากเป่าคราหนึ่ง

ไร้ซึ่งสุ้มเสียง อย่างน้อยจีเฉิงยวนก็มิได้ยินเสียงใด ๆ เลย

ทว่าเถ้าแก่โจวพยักหน้า “ซูสิงครึ่งถ้วยชามาถึง ส่วนอาเหยาไกลกว่าเล็กน้อย หนึ่งถ้วยชา”

เป็นจริงดังคาด ไม่ทันถึงช่วงเวลาครึ่งถ้วยชา สตรีผู้หนึ่งสวมเสื้อกั๊กยาวสีน้ำเงิน เกล้าผมดำขลับก็ปรากฏกายขึ้นกลางลานเรือนอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง

นางดูมีอายุสามสิบต้น ๆ รูปร่างหน้าตาธรรมดาสามัญ จัดเป็นประเภทที่โยนเข้าไปในฝูงชนแล้วมิอาจหาพบได้อีก

ทว่าแววตาของนางเฉลียวฉลาดปราดเปรียวยิ่งนัก พอก้าวเข้าประตูก็กวาดสายตามองเจิ้งเถี่ยที่ยืนอยู่ในลานเรือนก่อน จากนั้นมองเถ้าแก่โจวอีกคราหนึ่ง สุดท้ายสายตาจึงหยุดอยู่ที่ร่างของจีเฉิงยวน นิ่งค้างไปชั่วขณะ