กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 106 พาตัวสามคนไป
“รอจนตัวตาย” จีเฉิงยวนทวนคำไม่กี่คำนี้ซ้ำไปมาบนปลายลิ้น
เขานึกถึงคำที่จีจิงหานเคยกล่าวไว้ ชาติก่อนองครักษ์เงามังกรไม่เคยปรากฏตัวออกมาเลย เพราะไม่มีการปรากฏตัวของหลิงชี ย่อมไม่มีผู้ใดสามารถนำคำสั่งลับออกมาได้
เช่นนั้นคนเหล่านี้เล่า มิใช่ว่าต้องรอคอยไปชั่วชีวิตเช่นกัน รอจนตะเกียงสิ้นน้ำมัน รอจนผมเผ้าขาวโพลน สุดท้ายต้องลงโลงไปพร้อมกับความเสียดายหรอกหรือ
“เถ้าแก่โจว ตอนนี้องครักษ์เงามังกรยังเหลืออยู่อีกกี่คน”
เถ้าแก่โจวหยิบสมุดเล่มบาง ๆ ออกมาจากแขนเสื้อ เปิดออกแล้วยื่นให้จีเฉิงยวน
ตัวอักษรข่ายซูขนาดเล็กเท่าหัวแมลงวันเรียงรายหนาแน่นยั้วเยี้ย บันทึกทั้งชื่อ อายุ วรยุทธ์ ที่พำนักในปัจจุบัน และหน้าที่ที่รับผิดชอบ