ตอนที่ 13 ใจเขาจะให้ใครก็ช่าง แต่ร่างกายต้องเป็นของนาง

ตอนที่ 13 ใจเขาจะให้ใครก็ช่าง แต่ร่างกายต้องเป็นของนาง

ซูอวี้เหยาเกือบถูกเขาผลักล้ม นางยึดโต๊ะไว้ เอวบิดเล็กน้อย ยืนทรงตัวได้

มุมปากมีรอยยิ้มบาง มองเซี่ยหรูจั๋วที่หนีกระเจิงไป

เมื่อครู่เขาพูดอะไรนะ

“ต่อให้เจ้าได้ร่างกายข้าไป เจ้าก็ไม่ได้หัวใจข้าไปด้วย”

มุมปากซูอวี้เหยาแขวนรอยเย็นชาไว้เล็กน้อย

“ข้าจะเอาหัวใจเจ้าไปทำอะไร ขอแค่ยึดครองร่างกายเจ้าไว้ก็เพียงพอแล้ว”

สี่เถานำไก่ตุ๋นหม้อดินไปส่งแล้วก็กลับมา ซูอวี้เหยาสั่งให้นางเตรียมน้ำอุ่น ปรนนิบัติให้นางล้างหน้าแปรงฟันและเข้านอน

หลังจากนอนลงและปล่อยม่านเตียงลงแล้ว ซูอวี้เหยากำชับสี่เถาไปประโยคหนึ่ง

พรุ่งนี้เช้าให้ปลุกนางเร็วหน่อย