ตอนที่ 12 “ข้าต้องการเจ้า!”

ตอนที่ 12 “ข้าต้องการเจ้า!”

เซี่ยหรงหรงไม่ยินยอม

“นางไม่เคยถูกชะตากับข้า ข้าก็ไม่แลเหลือนาง ข้าไม่ไป แม่อยากไปส่งก็ไปเองเถิด อย่าเรียกข้า”

หวังซื่อถลึงตามองลูกสาวแวบหนึ่ง

“ข้าว่า เจ้าเพิ่งจะพูดว่าไม่เอาของที่คนอื่นให้ มาตอนนี้กลับสวมเสื้อผ้าที่คนอื่นส่งมาให้ ถึงได้ไม่กล้าไป”

ใบหน้าเซี่ยหรงหรงแดงเรื่อขึ้น เป็นความอับอายที่ถูกคนแทงใจดำ

กลับเป็นรุ่ยเกอเอ๋อร์ที่หมอบอยู่บนโต๊ะกินข้าวอยู่ข้าง ๆ ลุกขึ้นยืน

“ท่านย่ารอง ป้าไม่ยอมไป ท่านอย่าบังคับให้ป้าไปเลย ให้ข้าไปส่งอาหารให้อาสะใภ้เอง”

หวังซื่อไม่ชอบเรือนนั้นที่เป็นสายบุตรอนุ