บทที่ 207 เป็นกันเอง

บทที่ 207 เป็นกันเอง

บ่ายสามโมงกว่า

เสิ่นชิวนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างคันหนึ่งมาถึงหน้าประตูโรงเรียนประถมจินซี

ทันทีที่ก้าวลงจากรถ

พอมองเห็นสภาพโรงเรียนประถมที่ซอมซ่อผุพัง เธอก็แทบจะคิดว่าคนขับพามาผิดที่ ไม่ก็กู้ฉิงหลอกเธออีกแล้ว

"พี่คะ ที่นี่...คือโรงเรียนประถมจินซีเหรอคะ"

"ใช่แล้วล่ะ ตำบลจินซีมีโรงเรียนประถมแค่แห่งเดียวนี่แหละ" คนขับตอบกลับมา

"อ๋อๆ ขอบคุณค่ะ"

เสิ่นชิวอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วรีบเอ่ยขอบคุณ จากนั้นคนขับก็ขี่มอเตอร์ไซค์จากไป

เธอหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหากู้ฉิง