บทที่ 206 อย่างน้อยระหว่างทางก็มีความสุข

บทที่ 206 อย่างน้อยระหว่างทางก็มีความสุข

“ซื้อให้ฉันเหรอ”

เฉินลั่วหันกลับไปมองกู้ฉิง ซึ่งอีกฝ่ายกำลังยกยิ้มมุมปากน้อยๆ

เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของแผนการร้ายขึ้นมาทันที

“ของมาถึงเดี๋ยวก็รู้เองแหละ”

กู้ฉิงยิ้มพลางเอ่ยตอบ

เฉินลั่วไม่ได้ซักไซ้ต่อ

ก้มหน้าต้มบะหมี่ต่อ

ไม่นานก็ทำบะหมี่เสร็จหนึ่งชาม ยกไปวางไว้บนโต๊ะน้ำชาในห้องนั่งเล่น

“ซื้ออะไรมาน่ะ ถ้าไม่บอก คราวหน้าฉันไม่ต้มบะหมี่ให้เธอกินแล้วนะ”