บทที่ 116 ชานมแก้วแรกของฤดูใบไม้ร่วง

บทที่ 116 ชานมแก้วแรกของฤดูใบไม้ร่วง

ในเวลาเดียวกันนั้น

เสิ่นชิวที่ลงไปซื้อน้ำชั้นล่างแล้วเดินกลับขึ้นมา พอเห็นเมิ่งเยว่กำลังเล่นบาสอยู่กับเฉินลั่วตรงระเบียงทางเดิน และเหลือบไปเห็นลูกบอลยักษ์คู่นั้นกระเพื่อมไหวชวนแสบตา แววตาของเธอก็พลันฉายประกายเย็นเยียบขึ้นมาจางๆ

ยัยเมิ่งเยว่นี่เล่นบาสเก่งจริงนะ! มิน่าล่ะถึงแต่งตัวแบบนี้มา คงกะจะมาอ่อยเฉินลั่วตั้งแต่แรกแล้วสิ!

ช่างวางแผนลึกซึ้งจริงนะ!

ต่อไปนี้ถ้าใครกล้าพูดอีกว่าผู้หญิงนมโตไร้สมอง ฉันจะฟาดหน้ามันให้สักฉาด

เสิ่นชิวสะกดอารมณ์หงุดหงิดว้าวุ่นลงไป

เธอเดินตรงไปยังสุดทางเดิน ตอนนี้เธอต้องสำรวจชัยภูมิของสมรภูมิก่อน ไม่มีเวลาว่างไปสนใจเมิ่งเยว่หรอก ปล่อยให้ยัยนั่นได้เปรียบไปนิดๆ หน่อยๆ ก่อนแล้วกัน

ขณะเดินตรงไปตามทางเดิน