กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้ เจ้านาย! ฉันจะไปแจ้งเดี๋ยวนี้!” ฉินซือถงพยักหน้า รีบเดินจากไป
“น่าเสียดายที่ฉันไม่ใช่ผู้เล่น” ฮั่วซินขมวดคิ้วสวยแน่น น้ำเสียงจนใจ
“ไม่อย่างนั้นฉันต้องไปเอาเศษมาให้นายท่านแน่!”
ระดับวุ้ยหวู่ ระดับเช่นนี้คิดแล้วก็คงน่ากลัวยิ่งกว่าสวรรค์มรรค หากศัตรูไปถึงระดับนั้น เธอไม่อาจจินตนาการถึงผลลัพธ์ได้เลย
“ไม่ต้องห่วง” เสิ่นอวิ๋นเอนกายสบาย ๆ บนเก้าอี้ไม้ไผ่ข้างหน้าต่าง ส่งวาจาใจถึงสองคน
‘แม้ระดับสุญญตาจะมาถึงตัวด้วยตัวเอง ฉันก็ยังฟันสังหารมันได้!’
‘นี่!!’ อ๋าวเฟยและฮั่วซินรูม่านตาหด สีหน้าไม่อยากเชื่อจ้องมองเสิ่นอวิ๋น
ไม่เคยคิดเลยว่าชายคนนี้จะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้?! !
ไม่มีใครสงสัยในความจริงของสิ่งที่เสิ่นอวิ๋นพูด
เพราะเขาไม่เคยเป็นคนชอบคุยโวโอ้อวดเลยสักนิด!