กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตอนนี้เหลือแค่หงซีกับเหมียวหลิงที่ยังไม่พบกัน” เสิ่นอวิ๋นมองภาพสองคนสนิทราวพี่น้องในภาพฉาย รู้สึกปลื้มใจมาก
คิดว่าด้วยนิสัยของหงซี คงเข้ากับเหมียวหลิงได้ไม่ยาก
จากนั้นเขาก็ตรวจดูข้อมูลประจำวันของตัวละคร เห็นว่าไม่มีอะไรก็เปิดภาพตำหนักกู่เซียขึ้นมา
“ไม่รู้ว่าตำหนักกู่เซียพัฒนไปถึงไหนแล้ว…”
ไม่ใช่เพราะเขาไม่สนใจ เพราะหากเกิดเรื่อง ตี้อู่อีหรงจะใช้หินวาจาใจติดต่อเขา
อีกทั้งเขาคือบรรพชนระดับอริยะ!
ปกติเรื่องใหญ่เล็กในสำนักไม่ต้องให้เขาเป็นห่วงเลย ไม่อย่างนั้นอะไรก็รบกวนอริยะ สำนักนั้นก็เกือบจะพังแล้ว
ภาพของตำหนักกู่เซียค่อย ๆ ปรากฏ
สำนักไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก