กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงชิงเสวี่ยก็ตกใจเช่นกัน
เพราะนางฟังออกว่าเป็นเสียงของคุณชาย!
‘หรือว่า?!’ ราวกับคิดอะไรได้ นางกวาดตามองลั่วหงซีอย่างประหลาดใจ แล้วโบกมือกั้นแดนฟ้าแห่งนี้ไว้ป้องกันผู้อื่นแอบมอง
ท่ามกลางสายตาคาดหวังของทั้งสอง
ห้วงว่างกระเพื่อมเป็นระลอก เสิ่นอวิ๋นเดินออกมาในชุดยาวสีดำ ผมผูกด้วยเครื่องประดับผมสีขาวแบบกงจื่อ
เห็นทั้งสองสบตากันด้วยสีหน้าต่าง ๆ กัน เสิ่นอวิ๋นที่ลงสู่พื้นก็ยิ้มบาง ๆ
“แปลกใจใช่ไหม?”
ลั่วหงซีเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี “คุณชายหมายความว่า ชิงเสวี่ยก็เป็นด้วยหรือ?”
เห็นเสิ่นอวิ๋นพยักหน้ายิ้ม ๆ ลั่วหงซีก็กระโดดด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“ว้าว! พระเจ้า!”