กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
'เลวแล้ว สารพิษแรงขึ้นเรื่อยๆ!' ซูหวานที่แค่ใจสั่นอยู่แล้วพบว่า เปลวไฟในร่างกายยิ่งระงับยากขึ้น เธอรีบบีบมือของหลิงชิงเสวี่ย บอกใบ้ว่าตัวเองใกล้ทนไม่ไหวแล้ว
เสิ่นอวิ๋นแค่มองซูหวานสักครั้ง โบกมือส่งเกราะกั้นหนึ่งชั้นแยกการได้ยินและมองเห็นของเธอ จึงจ้องมองหลิงชิงเสวี่ยที่แก้มแดงก่ำยิ้มพูด:
"อย่าตกใจ ฉันมีสมุนไพรโอสถที่แก้พิษในตัวเธอได้ ส่วนเธอเนี่ยอย่ากังวล ฉันจะแจ้งผู้เชี่ยวชาญเย่าฉือมาโดยเร็ว"
สำหรับเขาแล้วซูหวานเป็นเพียงคนแปลกหน้า ไหนจะสำคัญเท่าชิงเสวี่ย ให้เย่าฉือคิดทางเองก็พอ
"คุณชาย ฉันไม่~..." หลิงชิงเสวี่ยเห็นเขาหยิบสมุนไพรโอสถเม็ดหนึ่งออกมา ดวงตาหมุนไป ร่างโซเซล้มลงในอ้อมแขนของเสิ่นอวิ๋น: