เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
‘ฉันจะลำบากอะไรกัน คุณชายครั้งหน้าห้ามสุภาพเช่นนี้แล้วนะ!’ หลิงชิงเสวี่ยเม้มปากพึมพำ
คุณชายทุ่มเททั้งกายใจเพื่อเธอมากมายเพียงนั้น เธอแค่นี้จะเป็นอะไรไป
อีกทั้งตัวเธอเองก็สารภาพรักกับคุณชายไปแล้ว การที่เขาสุภาพเกินไปกลับทำให้เธอทำตัวไม่ถูก
‘เอาละ ๆ ๆ นี่ก็ห่วงเธอนี่นา’ ไม่มีถ้อยคำหวือหวา เพียงเอ่ยออกมาก็เปี่ยมด้วยความจริงใจ ทำให้หลิงชิงเสวี่ยที่อารมณ์ตกอยู่เต็มไปด้วยเรี่ยวแรงขึ้นมาทันที
ห่วงฉัน?!
‘อุ๊ย คุณชายพูดตรงเกินไปแล้ว……แต่ฉันชอบจังเลยนะ~’ เธอที่แอบยินดีนักทำเป็นสงบนิ่ง:
‘ไม่เป็นไรหรอกคุณชาย ชิงเสวี่ยไม่ลำบากเลย!’
อือ หากคุณชายพูดทำนองนี้บ่อย ๆ เธอคงตื่นเต้นกว่านี้อีก!
‘งั้นก็ได้ เธอพักผ่อนดี ๆ ปรับสภาพให้พร้อม ต่อไปอาจยังมีของที่ได้มาอีก’
‘เอ๊ะ?’ หลิงชิงเสวี่ยชะงัก นี่ก็จบแล้วหรือ?