เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในนัยน์ตาทะเลมรณะเงียบสงัด ราวกับโครงสร้างของ ‘ทะเลกลางทะเล’
แต่ทุกที่ที่สายตามองเห็น มีซากศพลอยอยู่หนาแน่น เพียงรอบ ๆ ก็ไม่ต่ำกว่า 10,000 ศพ
ทะเลซากศพ!!
นี่คือความคิดแรกที่ผุดขึ้นเมื่อหลิงชิงเสวี่ยก้าวเข้าไปในนัยน์ตาทะเลมรณะ
สิ่งมหัศจรรย์คือศพทุกศพถูกเก็บรักษาไว้สมบูรณ์อย่างยิ่ง ไม่บวมไม่เน่าเปื่อย ยกเว้นใบหน้าซีดขาวที่ดูราวกับกำลังหลับใหล
‘ยังดีที่มีคุณชายอยู่เป็นเพื่อนฉัน...’ หลิงชิงเสวี่ยที่ผิวหนังชาไปหมดถูแขนไปมา หากไม่มีคุณชายคอยจับตาดูอยู่ ในเวลานี้เธอต้องตื่นเต้นจนรับมือไม่ไหวแน่
ทันใดนั้น!
สายตาประหลาดสายหนึ่งจ้องเขม็งมาที่เธอจากด้านหลัง!!
หลิงชิงเสวี่ยสะดุ้งโดยสัญชาตญาณแล้วหันกลับไปอย่างรวดเร็ว ก็เห็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาละเอียดอ่อนสวมชุดกระชับสีดำกำมือคารวะและส่งวาจาใจมาหาเธอ:
‘เท้าซื่อ คารวะสหายบำเพ็ญแห่งสระหยก’