ตอนที่ 6 สมุนไพรระดับสูงสุดหลายร้อยจิน? เถ้าแก่ตกตะลึงจนมึนงง

ตลาดมืดใต้ดินของเมืองทะเลตะวันออก แสงไฟสลัวสีเหลือง

เฉินนั่วสวมเสื้อกันฝนสีดำตัวใหญ่ และสวมหน้ากากพลาสติกสีขาว

เขาเดินตามฝูงชนอันอึกทึกไปยังหน้าแผงรับซื้อที่ใหญ่ที่สุดอย่าง “โถงเขี้ยวเหล็ก”

เถ้าแก่ร่างอ้วนก้มศีรษะ นิ้วมือดีดลูกคิดไปมา

“ข้ามาขายสมุนไพร” เสียงของเฉินนั่วฟังดูอู้อี้ผ่านหน้ากาก

เถ้าแก่ไม่เงยหน้า ลูกคิดลูกแก้วส่งเสียงดังเป๊าะแป๊ะ

“ชั้นหนึ่งระดับต่ำไม่รับ ของมีตำหนิให้ไปแผงลอยฝั่งตรงข้าม ส่วนสินค้าย่อยคิดค่าธรรมเนียมหนึ่งส่วน”

เฉินนั่วไม่ตอบ เขายื่นมือย้อนเข้าไปใต้เสื้อกันฝน

ด้วยพละกำลังระดับผู้ฝึกหัดชั้นสามและสิทธิอนุญาตถ้ำสวรรค์ เขาจึงยกถุงป่านเก่าที่อัดแน่นจนพองด้วยมือข้างเดียวออกมา

ถุงป่านกระแทกลงบนหน้าโต๊ะอย่างหนักหน่วง จนกระจกประเมินบนโต๊ะสั่นกระเด้ง