ตอนที่ 5 เปลี่ยนของไร้ค่าเป็นของล้ำค่า ระดมกำลังอย่างบ้าคลั่งเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

ภายในตรอกเก่าแก่ไร้แสงไฟ

เฉินนั่วถือชะแลงขึ้นสนิม เดินเลียบเงามืดข้างกำแพงไปจนถึงด้านนอกเรือน

ด้านหลังเสาไฟฟ้า ชายสองคนกำลังยอง ๆ สูบบุหรี่ ประกายไฟวูบวาบสว่างดับ

“พี่หาวช่างว่างนัก จับตาดูนักศึกษาที่ไร้ภูมิหลังผู้หนึ่งแท้ ๆ ยังบังคับให้สหายต้องอดหลับอดนอนเป็นอาหารยุงอีก”

“เลิกพล่ามได้แล้ว พี่เตาปาสั่งมา เจ้าหนูนี่มีของอยู่กับตัว”

เฉินนั่วพลันพุ่งออกมาจากมุมอับด้านซ้าย สองมือกำชะแน่น ก่อนเหวี่ยงฟาดจากล่างขึ้นบนอย่างรุนแรง

ปัง! พร้อมเสียงกระแทกหนักทึบ ชายที่อยู่ซ้ายสุดกลอกตาขาวแล้วล้มตึงลงไป

ชายด้านขวาตอบสนองอย่างรวดเร็ว มือเอื้อมไปแตะเอว

เฉินนั่วถีบเท้าซ้ายกับเสาไฟฟ้าเพื่อยืมแรง ร่างทั้งร่างพุ่งออกไปราวกับเสือชีตาห์

พละกำลังอันบ้าคลั่งของผู้ฝึกหัดชั้นสามปะทุขึ้น เข่าขวากระแทกเข้าหน้าอกของอีกฝ่ายอย่างหนัก