กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 เตะจริง ๆ ด้วย!
โจวหรานหัวเราะเย็น ๆ “จิตใจคนนี่มันโง่จริง ๆ”
หนานจือยืนอยู่ข้าง ๆ พูดไม่ออก “พูดจาไม่ต้องเป็นอาจารย์แก่ขนาดนี้ก็ได้ไหม??”
สุดทางของสุสานสาธารณะ ข้างป้ายหลุมศพแห่งหนึ่ง จางจือฮวานอนอยู่บนพื้น ใบหน้าช้ำม่วงไปทั้งหน้า มือเท้าถูกมัดไว้ สายตาจ้องเขม็งไปที่เงาสองเงาตรงหน้า
“เพียะ!”
ฝ่ามือฟาดลงบนหน้าจางจือฮวา ผู้ชายถ่มน้ำลาย “ถุย! อีตัวสารเลว มึงมองอะไรของมึง?!”
“ยังกล้าหนีไปโทรศัพท์อีก ถ้าไม่ตีให้ตายก็ถือว่ากูใจดีแล้ว!”
ชายชราที่อยู่ข้าง ๆ มองท้องฟ้าแล้วขมวดคิ้ว “ไม่ต้องพูดมากกับมัน รีบขุดหลุมเร็ว อย่าให้เลยเวลา”
“รู้แล้ว พ่อ”