กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 กู่หนอนผีเสื้อวัยอ่อน
ฟางโหยวที่เดินอยู่ข้างหน้าฟังบทสนทนาของสองคนแล้วก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ กินไม้ได้ขนาดนี้ จะเป็นคนปกติได้ยังไง
ในห้องทำงาน หนานจือนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ มองฟางโหยวที่อยู่ตรงข้ามแล้วพูดออกมาตรง ๆ “พี่ใหญ่บ้านลุงบอกคุณแล้วใช่ไหม”
ฟางโหยวสีหน้าจริงจัง “บอกแล้ว”
เขาพูดอย่างมั่นใจ “อาการแบบนี้ของผมคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม”
“แน่นอนอยู่แล้ว!” หนานจือพยักหน้า “เคราะห์ร้ายของคุณฝังลึกถึงกระดูก แถมยังเป็นกระดูกขาอีก”
“ไม่ใช่แค่นั้น” หนานจือพูดพลางชี้ไปที่ขาของฟางโหยว “ในขาคุณน่าจะมีอะไรอยู่”