กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โต๊ะโป๊ยเซียนถูกยกไป ตอนกลางคืนทั้งครอบครัวใช้เตียงไม้ไผ่สำหรับนั่งรับลมเป็นโต๊ะอาหาร
กินข้าวกันอย่างเงียบ ๆ ไม่เห็นความสนุกสนานเหมือนแต่ก่อน
ชิงเฉิงเม้มปาก พลันเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ตากับยายพวกนั้นเป็นคนเลว”
สี่เยวี่ยมองดูตู้เฉี่ยวเหนียง ทั้งสามคนไม่ได้เอ่ยเสียง
ซ่งล่าเหมยอยากพูดแต่ก็หยุดไว้
ซ่งฉางกุ้ยก็ไม่รู้ควรพูดอะไร
หลังกินข้าวเสร็จ ซ่งล่าเหมยกับตู้เฉี่ยวเหนียงแย่งกันเก็บกวาดบริเวณเตาไฟ ต่างคนต่างรู้สึกเก้อเขินบ้าง
สี่เยวี่ยไม่รีบจากไป พิงอยู่ตรงประตูมองสองคนนั้น
“ครอบครัวเราควรสามัคคีกันต่อหน้าคนนอก อย่าทะเลาะกันเองในบ้าน”
“มีอะไรก็พูดกันให้หมดเถิด”