กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันที่เสิ่นอี้อันแต่งงาน สี่เยวี่ยตามเก๋อเทียนตงไปร่วมงานเลี้ยง เห็นประดับผ้าสีไปทั่ว มีเสียงประโคมฆ้องกลองครึกครื้นยิ่งนัก
ข้อที่ยังไม่สมบูรณ์แบบมีเพียงรอยยิ้มของนางเสิ่นที่ไม่ได้ออกมาจากใจจริง
สี่เยวี่ยถอนใจในใจ ไหน ๆ ก็ตกลงรับเรื่องแต่งงานแล้ว ก็ควรรับเข้าหัวใจอย่างจริงใจ ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างราบรื่น
การที่นางฝืนใจเช่นนี้ ทำให้เจ้าสาวมองแล้วก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน
คนที่ลำบากอยู่ตรงกลางจะมีแต่ลูกชายของตัวเอง แล้วจะไปจำเป็นอะไร
ตอนเสิ่นอี้อันออกมาเทเหล้าแสดงความขอบคุณก็ยิ้มแย้มดีใจ ดูจากการพูดจาและการกระทำแล้วเขาพอใจเจ้าสาวมาก
ยิ่งเป็นเช่นนี้ สี่เยวี่ยก็ยิ่งรู้สึกในใจ หากนางเสิ่นไม่เปลี่ยน ครอบครัวนี้คงยากจะอยู่กันอย่างปรองดอง
ความจริงเป็นดังที่นางคาด วันที่กลับบ้านเดิมวันที่สาม แม่สามีกับลูกสะใภ้ก็ทะเลาะกันจนแยกจากกันอย่างไม่สบอารมณ์ เจ้าสาวกลับบ้านเดิมด้วยความโกรธ
ฟังยายเจิ้งเล่า นางเสิ่นถึงกับเสนอให้ลูกสะใภ้อยูในตำบล เพิ่งจะแต่งงานกันใหม่ ๆ ก็คิดจะให้สองสามีภรรยาแยกกันอยู่คนละที่
ไม่ต้องพูดถึงว่าลูกสะใภ้ไม่ยอม แม้แต่ลูกชายก็ไม่เห็นด้วย