เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวลาซูฮุ่ยเอ่ยถามขึ้นว่าทำไมตนถึงไม่มีท่านพ่อ ซ่งล่าเหมยทั้งไม่ทันตั้งตัว ทั้งรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่ควรถามอยู่แล้ว
นางคิดเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว
ในที่สุดช่วงเวลานี้ก็มาถึง
แม้จะเตรียมใจไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ อารมณ์ก็ยังควบคุมไว้ไม่อยู่
น้ำตาพลั่งไหลออกมา นางกอดซูฮุ่ยไว้แล้วร่ำไห้อย่างพังทลาย
ความเกลียดชังที่นางมีต่อหลี่ชิ่งโหย่ว ไม่ใช่เพียงเกลียดที่เขาทรยศต่อนาง หากยังเกลียดที่เขาทำให้ซูฮุ่ยต้องทนรับคำนินทามากมายเช่นนี้
นางเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งเท่านั้น!
เหตุใดจึงต้องแบกรับเรื่องเหล่านี้โดยไร้เหตุผล
ซูฮุ่ยงงงวย ไม่รู้ว่าเหตุใดท่านแม่จึงร้องไห้เศร้าเสียใจขึ้นมากะทันหันเช่นนี้
ปากน้อย ๆ เม้มแน่น ราวกับยามปกติที่ทำผิดเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ก้มศีรษะลง แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและทำอะไรไม่ถูก