กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยิ่งมุ่งไปทางชางเจียง ยิ่งรกร้าง หมู่บ้านที่เคยคึกคักในอดีตไร้ผู้คน กำแพงแตกร้าวและซากปรักหักพัง ทำให้ผู้ที่มองเห็นเกิดความเศร้าสลดในใจ
ทุ่งนาอุดมกลายเป็นผืนดินร้าง หญ้าป่าขึ้นรกอย่างป่าเถื่อน
ถนนดินที่ปรากฏขึ้นระหว่างนั้น ลุงคนขับรถบอกว่าเกิดจากคนที่ประจำก่อสร้างเขื่อนเดินไปเดินมากันจนเป็นทาง
แรงงานเกณฑ์ถูกส่งไปทีละรุ่นทีละรุ่น ไม่รู้กี่คนที่ต้องเอาชีวิตไปทิ้ง
พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ ลุงถึงกับเสียใจที่ตัดสินใจอยู่ต่อ
ตอนลูกชายของตัวเองไปรับแรงงานเกณฑ์ ลุงห่วงทั้งวันทั้งคืน กลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน
ชาวนาที่เอาชีวิตรอดจากภัยน้ำท่วมได้อย่างยากลำบาก ต้องไปทำงานที่เขื่อนเพื่อหาเลี้ยงชีพ
ค่าจ้างให้มาไม่น้อย แต่ไม่มีชีวิตไว้ใช้เสียแล้ว