กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ความแค้นที่โก่วเซิ่งมีต่อซ่งต้าป่าวผู้เป็นพ่อนั้น ต่อให้พูดสามวันสามคืนก็ไม่มีวันหมด ตั้งแต่จำความได้ก็ไม่รู้ว่าถูกเขาด่าทอตบตีมากี่หนแล้ว
อีกฝ่ายไม่เคยพูดจาดี ๆ มีเรื่องนิดหน่อยก็ตะคอกเอะอะโวยวาย สบถด่าสาปแช่งไม่หยุดปาก
เขาอิจฉาพ่อของบ้านอื่นมาโดยตลอด อิจฉาที่ครอบครัวอื่นอยู่กันอย่างปรองดองอบอุ่น
ยามเด็กเด็กคนอื่นต่างเฝ้ารอเทศกาลปีใหม่ แต่เขากลับตรงกันข้าม
เพราะทุกครั้งที่มีเทศกาล พ่อมักจะต้องดื่มเหล้า หรือไม่ก็อาละวาดจะดื่มเหล้าให้ได้
ไม่ว่าจะเป็นแบบใด ที่บ้านก็ไม่เคยได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสักครา
พอพ่อได้ดื่มเหล้าก็ปาข้าวของทุบตีคน หากไม่ได้ดื่มเหล้าก็ยังก่อเรื่องทุบตีคนอยู่ดี
ดังนั้น สิ่งที่เขากลัวที่สุดจึงเป็นเทศกาลปีใหม่