ตอนที่ 279 พ่อลูกแตกคอกัน

วันชิวอิกเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังเสร็จสิ้นการเดินสายอวยพรปีใหม่ทั่วทั้งหมู่บ้าน ตู้เฉี่ยวเหนียงก็ตั้งโต๊ะในลานบ้าน ยกของกินเล่นหลากหลายชนิดออกมา

นั่งกันเต็มลานบ้านทั้งเด็กและผู้ใหญ่

ซ่งฉางฟู่เดินหามาถึงตอนที่กำลังคึกคักพอดี พลางยิ้มเอ่ยชื่นชมว่า “ตระกูลซ่งของเรานับวันยิ่งเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”

ผู้เฒ่าซ่งทักทายคนในหมู่บ้านที่มาอวยพรปีใหม่เสร็จ ก็รีบร้อนมาดูเหลนชายคนโต

ได้ยินดังนั้นก็ต่อบทสนทนาว่า “จะไม่ใช่ได้อย่างไร ต่อไปจะยิ่งเจริญรุ่งเรืองขึ้นอีก”

อุ้มทารกไว้ในอ้อมอก ริ้วรอยบนใบหน้าของผู้เฒ่าซ่งแย้มยิ้มราวกับดอกไม้บาน “เจ้าตัวเล็กนี่ไยถึงเอ็นดูเท่าไรก็ไม่พอหนอ”

ซ่งฉางฟู่ชะโงกหน้าเข้าไปดู ยิ้มพลางเอ่ยชมว่า “หน้าตาน่ารักน่าชังจริง ๆ”