ตอนที่ 158 ลำพองจนลืมตัว

ยามห้ายังไม่สว่าง ตู้เฉี่ยวเหนียงให้ซ่งฉางกุ้ยส่งมาถึงในตำบล ทั้งยังถือตะกร้าไข่มาครึ่งตะกร้า

ตอนเข้ามานางไม่มีสีหน้าอะไร สี่เยวี่ยยิ้มแย้มเรียกท่านแม่ นางอดกลั้นแล้วอดกลั้นอีกจนทนไม่ไหว ด่าอย่างขำ ๆ ว่าเด็กสาวจอมซน โกรธในใจก็หายวับไปหมดในพริบตา

“นี่ก็ได้มาจากท่านแม่ทั้งนั้น ต้องโทษที่ท่านให้กำเนิดข้าไม่ว่านอนสอนง่าย”

“ปากมากนักนะ ไฟในใจข้ายังไม่ดับเลย ขี้เกียจสนใจเจ้า”

ตู้เฉี่ยวเหนียงยิ้มแล้วไปพันผ้าโพกหัว ล้างมือเข้ามาทำงาน ถึงจะไม่ได้ทำบ่อย แต่ฝีมือก็ยังสะอาดเรียบร้อย

สี่เยวี่ยยิ้มกล่าวว่า “ฝีมือของท่านแม่เก็บไว้อยู่บ้านช่างน่าเสียดาย หรือว่าภายหลังยกคร้านี้ให้ท่านแม่ดูแลดีหรือไม่”

ตู้เฉี่ยวเหนียงทำงานโดยไม่เงยตาขึ้นถามว่า “แล้วเจ้าไปทำอะไรเล่า”