ตอนที่ 157 ต่างไม่เข้าใจกัน

จ้าวชุนหลานเห็นบรรยากาศไม่ชอบมาพากลคิดจะห้ามศึก แต่แม่ลูกสองคนก็ทะเลาะกันโวยวายขึ้นมาเสียแล้ว

หยางอิ้งเหอวางงานในมือแล้วเดินมา “นี่ทำอะไรกัน? มีอะไรก็พูดกันดี ๆ”

สองแม่ลูกแทบจะพร้อมกันหุบปาก

สี่เยวี่ยสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว นางก็ช่างมึนหัวไปจริง ๆ

เห็นตู้เฉี่ยวเหนียงตาชื้นแดงเก็บงานขึ้นมาทำ นางในใจรู้สึกผิดอยู่บ้าง จึงยอมก้มหัวรับผิดก่อน “ข้าท่าทีไม่ดีเอง ท่านแม่อย่าถือสา”

ความผิดที่นางยอมรับมีเพียงเท่านี้ ส่วนที่เหลือไม่รู้สึกว่าตัวเองผิด

รู้ใจลูกสาวไม่มีใครเกินแม่ อีกทั้งจะไม่รู้ความคิดนางได้อย่างไร ตู้เฉี่ยวเหนียงไม่เอ่ยเสียง เอาแต่ทำงาน