กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวีซื่อยิ้มพลางมาถึงบ้าน รับม้านั่งตัวเล็กที่อาหยวนยกมาให้นั่งลง แล้วมองมู่หลานพร้อมยิ้มกล่าวกับตู้เฉี่ยวเหนียงว่า “ข้ามาที่นี่เพราะมีเรื่องมงคลเรื่องหนึ่งจะบอก”
ตู้เฉี่ยวเหนียงรู้อยู่ในใจ ก็มองไปทางมู่หลาน ฝ่ายหลังเขินอายก้มหน้าลง
สี่เยวี่ยรีบเร่งว่า “ป้าสะใภ้ใหญ่รีบพูดเถิดเจ้าค่ะ”
สวีซื่อจึงยิ้มกล่าวว่า “พี่เฉิงอวิ๋นของเจ้าถูกใจมู่หลาน เจ้าลองถามนางดูสิว่านางยินดีจะเป็นพี่สะใภ้ให้เจ้าหรือไม่”
สี่เยวี่ยเอียงศีรษะยิ้มถามมู่หลานว่า “ต่อไปข้าเรียกเจ้าว่าพี่สะใภ้ได้หรือไม่”
อาหยวนถูกจ้าวชุนหลานดันออกมา ยิ้มอย่างไร้เดียงสาว่า “ถ้าเช่นนั้นข้าต้องเรียกเจ้าว่าอาสะใภ้แล้ว”
ถูกทุกคนจ้องมอง มู่หลานเขินอาย จึงต่อว่าสี่เยวี่ยเบา ๆ ว่าไร้สาระ