กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในบ้านกว่าจะได้กินเนื้อสักครั้ง เยี่ยนจื่อใส่มะเขือยาวลงไปตุ๋นด้วย ข้าวสารไม่พอหุงเป็นข้าวสวย จึงต้มเป็นโจ๊กธัญพืช
พอสำรับยกขึ้นโต๊ะ ต่อใบหน้า “หน้าลา” ที่ยืดยาวของซ่งต้าป่าว ในใจแม้จะรังเกียจเพียงใด บนหน้ากลับทำเป็นมองไม่เห็น ได้แต่เร่งลูกชายทั้งสองให้กินเนื้อเร็ว ๆ
ขอเพียงเขาไม่พอใจขึ้นมา บรรยากาศในบ้านก็จะเป็นเช่นนี้
เป็นเรื่องที่เห็นจนชินตา สองพี่น้องโก่วเซิ่งและโก่วตั้นจึงไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมาก ก้มหน้ากินเนื้อ
บนโต๊ะอาหารได้ยินเพียงเสียงคุ้ยข้าวกิน ไม่มีเสียงพูดคุย
ไม่ได้กินเนื้อมานานเกินไป ในท้องไม่มีน้ำมันตกถึง จึงกินมากเพียงใดก็ไม่รู้สึกเลี่ยน ตะเกียบตักเนื้อเข้าปากชิ้นแล้วชิ้นเล่า