กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สี่เยวี่ยไม่ยอมรับลูกท้อ
ผู้เฒ่าซ่งจึงว่า “ลูกท้อพวกนี้ใกล้จะหมดสวนแล้ว กินได้อีกไม่กี่ครั้ง ถ้าอยากกินอีกก็ต้องรอถึงปีหน้า”
“งั้นพี่เฉิงอวิ๋นเด็ดให้ข้าสองลูกก็พอ เย็นนี้มีกับข้าวดี ๆ กินมากกว่านั้นไม่ไหวหรอก”
เฉิงอวิ๋นเด็ดมาสี่ลูก ใส่ตะกร้าเล็กแล้วยื่นให้สี่เยวี่ย
สี่เยวี่ยรับลูกท้อแล้วไปที่ห้องครัว พลางเอ่ยหยอกถามมู่หลานว่าตอนเย็นนัดเฉิงอวิ๋นคุยกันหรือไม่
มู่หลานกำลังหั่นเนื้อ พยักหน้าอย่างเขินอายเล็กน้อย
“พูดกันให้ดี ๆ เถอะ!”
สี่เยวี่ยหัวเราะหยอก “ข้ากลับแล้ว วันหลังจะกลับมาฟังข่าวดีของพวกเจ้า”
พูดจบก็ยิ้มแล้วจากไป