กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลางคืนซูฮุ่ยร้องไห้โวยวาย ซ่งล่าเหมยปลอบเท่าไรก็ไม่อยู่ ในใจร้อนรนนัก ยาก็ให้กินแล้ว ท้องก็คลำถูแล้ว เหตุใดจึงไม่เห็นได้ผล?
ตู้เฉี่ยวเหนียงวางหยวนเยวี่ยลงแล้วเดินเข้ามาดู ปลอบนางว่า “ต่อให้กินยาก็ไม่ใช่จะหายในทันทีทันใด”
รับซูฮุ่ยมาพลิกตัวนางให้คว่ำแล้วอุ้มไว้ ลูบหลังไม่หยุด
เสียงร้องไห้กลับค่อย ๆ เบาลง ไม่นานก็ครวญครางแล้วหลับไป
ซ่งล่าเหมยเห็นแล้วประหลาดใจ ตู้เฉี่ยวเหนียงยิ้มว่า “ข้าก็ค้นพบโดยบังเอิญ ไม่คิดว่าจะได้ผลกับซูฮุ่ยด้วย”
ตอนนั้นหยวนเยวี่ยร้องไห้หนัก นางเปลี่ยนท่าอุ้มไปมา จึงพบว่านางชอบนอนคว่ำ
“ท่านแม่ยังมีวิธีอยู่จริง ๆ”