กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าวันที่เก้าท้องฟ้ามืดครึ้มตั้งแต่เช้า มีลมหนาวพัดมาทีละระลอกเป็นระยะ
ซ่งฉางกุ้ยกลัวฝนจะตก ยังไม่ได้กินข้าวเช้าด้วยซ้ำ ก็ลากรถลากไปที่ตำบลเพื่อรับล่าเหมย
ตู้เฉี่ยวเหนียงเงยหน้าดูสีท้องฟ้า แล้วกำชับให้สี่เยวี่ยถือร่มตามไปด้วย
เร่งเดินทางตลอดทางจนถึงบ้านตระกูลหลี่ พ่อเฒ่าหลี่ออกมาจากร้านเต้าหู้ ยิ้มทักทายว่า “ญาติดองมาแต่เช้าเช่นนี้หรือ”
ซ่งฉางกุ้ยยิ้มแล้วกล่าวว่า “ฟ้าไม่ดี กลัวฝนจะตกหรือหิมะจะลง”
“ก็นั่นแหละ รีบเข้าบ้านเถิด ชิ่งโหย่วไปส่งเต้าหู้แล้ว ไม่อย่างนั้นจะให้มันช่วยส่งกลับไปด้วย”
พ่อเฒ่าหลี่ตะโกนเรียกยายหลี่เสียงดัง บอกว่าญาติดองมาแล้ว
ยายหลี่ไฟโกรธยังไม่ดับ ยิ้มบาง ๆ ท่าทีห่างเหิน