ตอนที่ 57 ใช้ชีวิตไม่ง่าย

เรื่องที่ชิงเฉิงใช้ขนมล่อใจเด็ก ๆ นี้ จริง ๆ แล้วไม่ใช่สิ่งที่คนในบ้านสอนเขา

เขาบอกว่าคิดขึ้นมาเอง แม่ม่ายหลิ่วกลับไม่เชื่อ “เจ้าเด็กที่ขนยังไม่ขึ้นครบจะรู้จักใช้เล่ห์กล พูดออกมาเช่นนี้ใครจะเชื่อ”

แต่ไม่ว่านางจะเชื่อหรือไม่ นี่เป็นสิ่งที่ชิงเฉิงคิดขึ้นมาเองจริง ๆ

ทุกครั้งที่เขาหยิบขนมออกไป ฝูงเด็กน้อยก็พากันตามติดก้นเขา วิงวอนให้เขาแบ่งขนมให้พวกตน

แต่เดิมเจตนาของเขาเพียงไม่อยากให้พวกนั้นพูดอีกว่าเขาไม่มีใครเอ็นดู

ใครไม่พูดใส่ร้ายเขา เขาก็แบ่งขนมให้คนนั้น

จวงจื่อเคยชกต่อยกับเขา เขาจึงผูกใจเจ็บและไม่ยอมแบ่งให้

พอไม่ได้ขนม จวงจื่อก็ยิ่งพูดใส่ร้ายเขาหนักกว่าเดิม

ชิงเฉิงโกรธจึงเอ่ยออกไปว่าใครช่วยเขาตีจวงจื่อ เขาจะให้ขนมคนนั้นกิน