ตอนที่ 38 ขนมเกาลัด

ซ่งล่าเหมยออกจากปากหมู่บ้านก็เห็นยายเฉียนรออยู่บนทาง รีบก้าวเท้าเร็วสองก้าวเข้าไปหา

ถึงจะรู้ว่านางโลภเงิน แต่แต่ก่อนตอนที่ท่านแม่ยังอยู่ ก็เคยรักใคร่นางมาก่อน ความผูกพันสิบกว่าปีมิใช่จะจางหายไปได้ในทันที

พอเจอกันยายเฉียนก็คว้ามือทั้งสองของนางไว้ พลางมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วถามว่า “นางไม่ได้รังแกเจ้าใช่หรือไม่”

ซ่งล่าเหมยส่ายหน้า

“เป็นคนเจ้าเล่ห์ ชอบทำแต่เรื่องฉาบฉวยภายนอก พวกเจ้าจึงถูกนางหลอกเอาได้เช่นนี้”

ยายเฉียนเอ่ยว่าตู้เฉี่ยวเหนียงแต่แรก พอเห็นสีหน้าซ่งล่าเหมยเก้อเขินไม่ตอบคำ ก็เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ดี ๆ ๆ เจ้าไม่ยอมฟัง ข้าก็ไม่ขอเป็นคนชั่วนี้”